Bezoek El Refugio Escuela Sofia
 
 
Woensdag 9 maart 2011
 
Om 14.50 uur vertrokken we, met een koffer volgeladen met hondenjasjes, lekkers voor de honden, heerlijke chocolade voor de vrijwilligers en 2 lege benches naar Sevilla. Na overgestapt te zijn in Barcelona arriveerden we om ca. 20:00 uur op Sevilla airport waar Helena en Sandra ons kwamen ophalen.
De ontmoeting was, zoals altijd, weer erg hartelijk.
 
Eerst naar Helena's huis waar we onze spullen neer konden zetten.
Na een luid en kwispelend welkom van de honden, kregen Helena en Sandra de cadeautjes. En wat waren ze er blij mee. Hollandse chocolade, met de hand gemaakt……..heerlijk vinden ze het. De jasjes werden geshowd en ook daar waren ze erg blij mee. De nachten zijn koud in Spanje en ook regent het regelmatig, dus de jasjes voor de honden in de shelter zijn zeer welkom. 
Een van de twee pups die bij Helena in de pleeg zat, is geadopteerd en werd door een vrijwilligster, samen met de Engelse Setter Pepe die ook geadoteerd is naar de adoptanten gebracht. 
Ze hadden afgesproken in een gezellig zaakje vlak bij Helena's huis. Teresa kwam met Pepe en in een mum van tijd stonden er heerlijke tappa's op tafel.
Het was een hele gezellige avond, die nog heel lang duurde en uiteindelijk gingen we moe, maar voldaan naar bed.
 
 
Donderdag 10 maart.
 
S'Morgens een beetje uitslapen,dat hadden we beslist even nodig na dat nachtbraken van gisteren.
In de middag gingen we naar Sandra, waar we de kleine Mafalda weer zagen. Wat een plaatje en wat een lieverd is ze toch. Ze is niet veel groter geworden. Haar vacht was wel veranderd, licht met donker en spots op haar neus. Mafalda heeft heerlijk gespeeld met de pleegpup van Helena. En Bimba en Zara….die zijn de rust zelve, wat een schatten!       
 
Een heerlijke middag was het! Daarna naar de kliniek van Teresa, om galga Luz te ontmoeten.
Luz was een paar dagen eerder bij Teresa gebracht, vol met open wonden, bijna geen vacht meer, opgezwollen voetjes, bijna alles was kapot en bloedde.
We schoten allebei vol, wat zag dit meisje eruit, wat een vreselijke pijn moet ze hebben! Wat is dit meisje een hoop leed aangedaan, onbegrijpelijk! Het verhaal van Luz heeft u kunnen lezen op de site>>
 
Elke dag wordt de huid van Luz verzorgd en na een paar dagen behandeling was er zelfs al verbetering te zien. Gelukkig eet en drinkt ze goed en doet ze netjes haar behoefte  buiten. Luz was echter nog steeds in een soort van shock, in de dagen dat wij er waren. Haar opgezwollen hoofdje,haar lieve droevige doordringende oogjes, ze raakte ons diep. Wat een leed is daarin te lezen……… We hadden allemaal hetzelfde gevoel: Boosheid en verdriet om wat haar is aangedaan, de machteloosheid, de dankbaarheid dat ze bij Teresa is en dat ze nu alle zorg en liefde krijgt die ze nodig heeft! De hoop dat deze schat een fijne liefdevolle familie krijgt en alleen nog maar liefde en aandacht krijgt voor de rest van haar leven!
 
 
 
 
 
Vrijdag 11 maart
 
Deze dag hebben we een nieuwe shelter bezocht die GSH om hulp heeft gevraagd. Deze shelter, Gada (Grupo de ayuda y difusión animal), ligt in Huelva, zo'n 100 km van Sevilla.
We werden opgehaald door de twee vrijwilligers die deze opvang zijn begonnen. Na een rit van ruim een uur kwamen we bij de shelter aan, die 2 maanden geleden van start is gegaan. Er zitten ruim 90 honden in deze shelter. Galgo's, mix galgo's en andere rassen en mixen. De honden zitten in kleine kennels met slechte vloeren met gaten. Een moederhondje met puppies, een zwangere galga, etc etc……….
Dit is een noodopvang, er wordt naarstig gezocht naar een goede andere plek, want rondom de shelter staan woonhuizen. De bewoners ondervinden veel overlast en zijn er klachten gekomen. De angst is groot dat de honden iets aangedaan wordt,bijvoorbeeld dat ze vergiftigd zullen worden etc.
 
Deze opvang wordt nu door 3 mensen gerund, door deze twee lieve vrouwen,waarvan 1 dierenarts is en een jongen die heel goed met de honden weet om te gaan. We hebben veel kunnen vragen en kunnen zien en er is uitgebreid gesproken over een eventuele toekomstige samenwerking.
GSH zal deze shelter ook gaan helpen en de galgo's ter adoptie op onze site plaatsen.
We hopen dat ze snel een veilige plek vinden voor de honden en meer goede vrijwilligers, want 3 mensen voor ruim 90 honden….is wel heel weinig.
 
 
 
 
 
 
Na alles gezien te hebben zijn we met de 2 vrijwilligers weer teruggereden naar Sevilla.
In een gezellig restaurantje werd tijdens een heerlijke maaltijd verder gepraat over de leefomstandigheden van de honden in Spanje en over hun visie.
Helena en Sandra kwamen ons op een afgesproken moment daar ophalen en vervolgens namen we afscheid  van deze twee lieve vrouwen die heel hun hart geven aan honden die hulp nodig hebben.
 
Diezelfde dag hebben we nog een bezoek gebracht aan het doghotel en daar zagen we Jordi en de twee podenco's Aquiles en Hercules. Jordi was helemaal blij met ons bezoek en Aquiles en Hercules stonden al kwispelend in de kennel. Wat zijn deze 2 schatten opgeknapt. Ze zijn nog wel wat angstig, maar een stuk minder dan toen ze uit het dodingstation gered werden.
Geweldig! Ook hebben we twee nieuwe galgo's en een mix galgo ontmoet, die door RES gered zijn uit het dodingstation.
 
Vele andere honden, die niet van RES zijn, zitten in het doghotel. Pffff, op zulke momenten draai je hart om en zou je ze allemaal wel willen helpen en meenemen. De enige troost is te weten dat ze gered zijn,dat ze veilig zijn en dat ze verzorging krijgen. Maar het is beslist geen leuke plek!
 
Verder kijkend zagen we een galgopuppy, bibberend van de kou, bijna geen vachtje meer en helemaal alleen in een aangevreten mandje liggen.
Ik (Anja) werd geraakt door dit kleine hummeltje. Huilend vroeg ik waarom dit pupje in het doghotel zit. Het pupje behoorde tot een andere eigenaar die hem
uit het dodingstation gered had en in het doghotel geplaatst heeft. Ik kon mijn tranen niet bedwingen, zo'n klein hummeltje, machteloos, afhankelijk van mensen. Zo teer, zo alleen in een somber hok waar het heel koud en tochtig is.
Het pupje werd uit het hok gehaald, mijn god, wat een zieltje, een pupje van net 5 weken……… Ook Ilse, Helena en Sandra konden dit niet begrijpen.
Dit weerloze diertje hoorde hier niet, het heeft meer verzorging en aandacht nodig.
 
Sandra kreeg een telefoonnummer en belde de "eigenaar". Het heeft zo'n half uur geduurd voordat Sandra toestemming kreeg het pupje mee te nemen. Maar hij mocht mee! We namen afscheid van de mensen van het doghotel en bedankten ze voor het verzorgen van de vele honden en de genomen moeite.
 
 
 
 
Blij gingen we met de kleine de auto in die na even in de warme auto gezeten te hebben, helemaal bij kwam. Ik huilde weer, maar nu van blijdschap.
En natuurlijk moest deze kleine nog een naam hebben. Het werd Samuel/Samu naar een van de vrijwilligers van RES.
 
Nog meer dierenleed......Onderweg naar de kliniek zagen we een hondje midden op de weg zitten. We stopten de auto en we stapten uit om de kleine te helpen. Ze was echter zo bang dat ze het veld in rende waar nog een hondje zat. We hebben geprobeerd de honden met wat lekkers te pakken, maar ze waren te bang en renden steeds verder weg. We hebben wat voer in het veld gelegd zodat ze iets konden eten. En we hoopten heel hard dat ze niet meer naar de weg zouden komen.
 
Aangekomen in de kliniek,was het erg druk,maar na een tijdje werden we geholpen.
Terwijl de kleine Samuel door de dierenarts werd onderzocht, liet Teresa ons twee hele kleine pupjes zien, gedumpt in een doos op straat voor de kliniek. Ze zijn nog zo jong dat ze nog met de fles en/of dunne pap gevoed moeten worden. En natuurlijk hebben we ook Luz weer even kunnen zien en hebben we zachtjes met haar geknuffeld. Haar huid zag er alweer beter uit dan de dag ervoor, wat fijn om dat te zien.
 
Daar kwam Helena met kleine Samuel weer uit de onderzoekkamer. De dierenarts vertelde dat als dit mannetje nog twee uur langer in het doghotel was gebleven, hij het niet gered zou hebben en zou zijn overleden. Samuel woog iets meer dan 2 kg, heeft schurft en mag niet met andere honden.
 
We brachten eerst snel de twee gevonden pups naar Maribel,de zus van Teresa, die de verzorging van de twee kleintjes op zich heeft genomen, en daarna gingen we met kleine Samuel naar huis. Helena heeft hem lekker in een aparte kamer met een bakje voer, drinken en in een heerlijk warm mandje gezet.
 
Onze kleding moest meteen gewassen worden om besmetting met de honden van Helena te voorkomen. Niets was ons teveel, de kleine was gered en dat was het belangrijkst! Samuel wordt voor de schurft behandeld en wordt liefdevol door Helena verzorgt. Samuel zal genezen en sterker worden.
Moe, maar tevreden gingen we naar bed, helemaal blij dat we deze kleine gered hebben en hij aan zijn nieuwe mooie leven kan beginnen.
U kunt de kleine Samuel zien in het laatste filmpje (bezoek Maribel) Het laatste pupje in zijn kamertje met zijn eigen warme mandje met knuffels, is Samuel.
Hij is helemaal blij met zijn warme plekje, aandacht en liefde. Wat een schatje!
 
 
Zaterdag 12 maart
 
's Morgens had Sandra een interview bij de radio waar kinderen vragen konden stellen over de verwaarloosde en mishandelde honden. Natuurlijk heeft Sandra zich bereid gevoeld hieraan mee te werken, kinderen zijn immers de toekomst en kunnen veel betekenen om verandering te brengen in tradities,
zoals de mishandelingen van de galgo’s.
 
s' Middags hebben we onze shelter RES bezocht. Er waren vier vrijwilligers, die ondanks het vele werk ook tijd schonken aan de honden. Ieder hond kreeg aandacht, werd geknuffeld etc.
We hebben Venecia gezien, Castaña, Boy, Friday, Melanie en Texas……..wat een kanjers allemaal! U kunt ze op het filmpje zien.
 
 
 
 
Na de shelter gingen we eerst  weer naar een gezellig zaakje waar we weer verwend werden met allerlei lekkere hapjes.
We zaten heerlijk te kletsen, onder het genot van drankjes en tappa's, toen we verzocht werden mee te gaan. We kwamen bij Maribel, die heerlijke hapjes gemaakt had. De tafel was mooi en gezellig opgemaakt, wat een gastvrijheid…….Zoals altijd als we onze Spaanse vrienden bezoeken. De twee puppies werden ook gevoed en verwend, ze zijn door iedereen geknuffeld. 
Teresa vertelde ons dat er weer twee puppies op straat zijn achtergelaten. Pffff het houdt maar niet op, the never ending story. Er is niet alleen na het jachtseizoen zoveel leed, leed is het hele jaar door!
Het was wederom een gezellige avond, ontspannen en zoveel gastvrijheid....echt te gek! 
 
 
 
 
Naast alle ellende tav de dieren, waren er ook gevoelens van blijdschap. De vier pups die gedumpt waren en die nu naar een mooie toekomst kunnen uitkijken. Samuel, het kleine pupje dat we gered hebben en dat nu met veel liefde wordt verzorgt door Helena. Luz….de kracht die dit meisje heeft om door te gaan…… geeft de vrijwilligers van RES en ons de kracht om voor haar en voor honden als haar te vechten!!! We zullen alles doen om er voor te zorgen dat deze schat een liefdevol thuis krijgt, een leven zonder pijn, een leven met alleen maar respect en liefde!
 
 
Zondag 13 maart
 
Dan is de dag alweer daar dat we terug moesten naar ons landje.
Om 04:30 uur ging de wekker, om 06:00 uur kwamen de pleegouders van Keka naar Helena. Roxane was de dag ervoor al bij Helena gebracht en na de honden nog goed uitgelaten te hebben reden we richting Malaga airport waar we na ruim twee uur rijden aankwamen.
 
Een lange rij mensen stond al voor de incheckbalie, dus ging Helena alvast naar de Flight Care om de honden aan te melden voor de douane. We kregen te horen dat we om 10:10 uur met de honden door de douane konden. 10:10 uur?????? Maar het vliegtuig vertrekt om 10:40 uur. Dat was wel erg kort tijd. En dat was ook heel kort, we hebben ons vreselijk moeten haasten en terwijl we omgeroepen werden om zo snel mogelijk naar de gate te komen, moesten we zelf ook nog door de douane.
 
Eindelijk na veel ge-ren en met de nodige zenuwen kwamen we net op tijd bij onze gate en liepen we een vol vliegtuig met wachtende passagiers en bemanningsleden in. We gingen snel zitten, nog nahijgend van alles. Maar wat waren we opgelucht, we zaten er in!
Het verslag met filmpje heeft u kunnen lezen en zien op de site>>
 
Eenmaal thuis bij onze partners en onze honden begon de verwerking van deze drie dagen. De moeheid kwam eruit, de beelden kwamen op, de emoties kwamen weer boven.
Luz, pupje Samuel, de vier gevonden pups, het doghotel, de shelter, de nieuwe shelter, de hondjes verlaten in het veld…. Maar ook de ontmoetingen, de gezelligheid, de gesprekken, de gastvrijheid van de lieve vrijwilligers….. alles wordt nogmaals beleefd. We hebben gelachen en gehuild. We hebben gedeeld en getroost.
 
Ons respect is groot, zeer groot voor al die vrijwilligers die zich dag in dag uit, met hart en ziel inzetten voor de verwaarloosde en mishandelde honden.
Elke dag worden ze geconfronteerd met leed, wat gepaard gaat met veel emoties. En elke dag weer vinden ze de kracht om door te gaan, voor honden als Luz, als Samuel…….. 
 
We willen onze vrienden van El Refugio Escuela enorm bedanken voor wat ze voor ons gedaan hebben, voor de gastvrijheid, de gezelligheid en de gesprekken. Voor het vertrouwen en de goede samenwerking. Een extra bedankt voor Helena dat we weer bij haar thuis mochten verblijven.
Niets was teveel!
 
Ook bedanken wij de vrijwilligers van het doghotel die ook hard werken en van wie we alles mochten bekijken.
En de vrijwilligers van de nieuwe shelter Gada voor hun rondleiding in hun shelter, de open gesprekken en het vertrouwen in GSH.
We hopen op een fijne samenwerking.
 
Willen we eindigen met wel 3 heel mooie berichten:
Luz is bij Sandra in de pleeg en het gaat een stuk beter met haar. Haar huid geneest goed en Luz knapt zienderogen op. Ze is levendiger en vrolijker en ze rent speelt met Mafalda.   
 
 
 
 
Luz is zelfs naar een demonstratie geweest tegen dierenmishandeling waar ze zich heerlijk liet verwennen door vele aaitjes en knuffels.
Wat super dat ze vertrouwen heeft in mensen, en wat is ze toch lief!
 
 
 
 
En……Luz is sinds een paar dagen geadopteerd. Dit meisje mag bij Baus, Angela en Bennie gaan wonen. Natuurlijk moet Luz nog verder herstellen en kan ze nog niet reizen, maar ze kan uitkijken naar een mooi en gelukkig leven in het paradijs, haar paradijs!
 
En met pupje Samuel gaat het heel goed, hij mag weer bij andere honden en speelt hij nu heerlijk met de honden van Helena, vooral met Dylan, de (pleeg)pup. Wat geweldig nieuws allemaal!
 
 
Ilse en Anja
 
 
 

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: