De winter is weer in het land. Voor veel mensen maar ook voor veel honden een leuke en gezellige tijd.
Het intreden van de winter kan echter ook problemen geven bij onze geliefde viervoeters.
Hierbij enkele tips die u al een heel eind op weg helpen om uw hond door de barre winterperiode te loodsen:
.jpg)
Zorg ervoor dat de hond niet te dicht bij de kachel ligt, dan is de temperatuurwisseling veel te groot als hij naar buiten de kou in gaat. Vooral onze galgo’s, die al 20% minder vet hebben, kunnen bij de overgang
van de warme huiskamer naar de koude buitenwereld problemen krijgen met hun warmteregulatie. Ze bibberen, klappertanden, staan ineen gekrompen en kunnen onderkoeld raken. Voor onze galgo’s is het
zeer raadzaam om ze een jasje aan te doen, ze veel te laten bewegen wanneer ze buiten zijn en vaker een
kleine ronde te doen dan één enkele grote.
Veel honden gaan uit hun dak van een dikke sneeuwlaag. Ook de galgo’s vinden sneeuw erg leuk. Ze
happen er vrolijk op los en kunnen iets te veel van die koude lekkernij binnen krijgen. De lage
temperatuur van de sneeuw, maar ook de grote hoeveelheid water (gesmolten sneeuw) die ze op die
manier binnen krijgen kan het maag-darmkanaal ernstig ontregelen. Buikpijn en diarree kunnen het
gevolg zijn. Laat uw hond dus niet te veel sneeuw en/of ijs eten.
Sneeuw kan ook ijsklompjes tussen de tenen vormen die het lopen bemoeilijken en die ontstekingen
kunnen veroorzaken. Knip daarom de haren tussen de zoolkussentjes kort zodat ijs geen houvast krijgt.
De zoolkussentjes insmeren met een kleine hoeveelheid vaseline helpt voorkomen dat de sneeuw zo
geen klompen meer vormen. Wrijf uw hond na de wandeling goed droog. Een natte vacht koelt namelijk
het lichaam erg snel.
.JPG)
Probeer pasgestrooide wegen te vermijden. Strooizout en stukken ijs veroorzaken vaak
wondjes en irritatie aan de voetzooltjes en de huid tussen de tenen. En zout in
wonden….juist, dat doet heel erg pijn. Bij thuiskomst de poten onderdompelen en uitspoelen
in een bak lauw water kan verlichting geven en de poten in goede conditie houden. De
zoolkussentjes en de huid tussen de tenen insmeren met vaseline geeft bescherming tegen
de pekel.
Beschermende schoentjes kunnen ook worden gebruikt; de hond moet dit wel accepteren én
ze moeten goed passen
.jpg)
Honden kunnen zelf niet goed inschatten of het ijs betrouwbaar genoeg is. Ze zullen
waarschijnlijk niet eens beseffen dat het ijs is en gewoon door willen rennen.
Een hond die door het ijs zakt of in een wak belandt, komt er vrijwel nooit op eigen kracht uit.
Hij kan door de kou worden bevangen en aan onderkoeling sterven. Een hond die onder het
ijs terechtkomt, sterft binnen enkele seconden aan cold-shock of hartstilstand, veroorzaakt
door het koude water. Zelfs als hij aan de riem zit ben je niet op tijd om hem veilig terug te
hengelen. Daarnaast is het ijs erg glad waardoor ze uitglijden en met hun poten in 'spagaat'
terechtkomen. Ernstige blessures van spieren, pezen en gewrichten kunnen het gevolg zijn.
.jpg)
Antivries heeft als werkzame bestanddeel ethyleenglycol wat enorm giftig is voor alle dieren. Vooral honden zijn hier frequent slachtoffer van. Antivries heeft een zoete geur en smaak en is daarom voor honden erg aantrekkelijk.
Ethyleenglycol is al bij een hele lage hoeveelheid dodelijk: van onverdund antivries is voor een hond van 10 kg circa
40 ml al dodelijk. Ethyleenglycol wordt opgenomen in het maag-darmkanaal en in de lever omgezet in een
oxalaatverbinding die ernstige schade in de nieren veroorzaakt.
Verschijnselen van vergiftiging zijn:
braken, veel drinken, veel plassen, sloom zijn, dronkenmansgang en andere neurologische verschijnselen.
Omdat er geen tijd te verliezen is zal de hond direct naar een dierenarts moeten om de maag te ledigen en met infusen
zal geprobeerd worden de ethyleenglycol uit te wassen. Het kan zinvol zijn om thuis al alcohol (jenever of wodka met
hoog percentage) aan de hond te geven omdat de lever dan de alcohol zal gaan afbreken in plaats van de ethyleengycol
zodat er minder oxalaat gevormd wordt.