Aankomst Alma en Blackjack 02-02-2014

Geplaatst door Anja (webmaster) op Feb 09 2014
Nieuws >>
 
 
 
 
 
 
 
 
Ditmaal is onze vrijwilligster Claudette "even" heen en weer gevlogen (Rotterdam - Faro - Amsterdam) om Alma en Blackjack op te halen. Zij heeft ook onderstaand verslag geschreven. Claudette heel erg bedankt voor het vliegen en het verslag!

Ook Astrid, het vrouwtje van Alma, heeft een stukje geschreven: Het verhaal van Alma... Dankjewel Astrid voor je mooie en ontroerende verhaal!
 
 
Zondag 2 februari was het zover. Voor het eerst sinds ik vrijwilligerswerk doe voor Galgo Support Holland, zou ik 2 hondjes gaan ophalen op het vliegveld van Faro Portugal. Gek genoeg was ik er best een beetje zenuwachtig voor. Zaterdagavond maar vroeg naar bed gegaan, ik moest tenslotte zondag 03:45 uur opstaan. Kon niet echt de slaap vatten, veels te bang dat ik m'n eigen zou verslapen.
 
Om 05:00 uur afgesproken bij Anja en Janus thuis waarna ik meteen met Janus naar Rotterdam The Hague airport vertrok. Eerst voor het inchecken nog maar een kopje koffie gedronken en daarna ingecheckt. Dit ging (zoals gewoonlijk bij mij) niet zonder slag of stoot. Er was wat verwarring met het labelen van de benches omdat ik op dezelfde dag weer terug vloog naar Schiphol. Nadat dit werd opgelost, was het tijd om door de controle te gaan. Hierna nog heel even wat gedronken en toen was het eigenlijk tijd om aan boord te gaan. Het vliegtuig zat maar voor de helft vol en ik zat heerlijk rustig alleen en had dus mooi alle ruimte om mijn benen lang uit op de bank te leggen.
 
Na een rustige vlucht van ongeveer 2 uur en 3 kwartier landde ik om omstreeks 08:45 uur plaatselijke tijd op Faro. De zon scheen hier al heerlijk maar het was ook hier maar 5 graden, brrrr. Na het uitstappen stonden de benches vrijwel meteen klaar en ben eerst maar het vliegveld gaan verkennen, ik moest hier tenslotte de gehele dag doorbrengen. Ik heb m'n eigen lekker geïnstalleerd bij een koffiebar in een heerlijke luie stoel. Tablet erbij met spelletjes, spannend boek meegenomen, zo kom ik de dag wel door!
 
Rond 13:00 uur een lekkere lunch genomen en daarna een frisse neus buiten gehaald. Inmiddels was de temperatuur gestegen naar een graad of 16 en de zon scheen nog steeds uitbundig. Lekker op een muurtje gaan zitten en een uurtje van de warme zon genoten. Rond 14:30 uur weer naar binnen gegaan om de benches vast in elkaar te zetten. Dat is als je het voor de eerste keer doet nog best wel een klus. Gelukkig heb ik daarmee een aantal mensen die zaten te wachten goed mee weten te vermaken :-).... De tweede bench ging in 1 keer goed!

 
   
 
De tijd begon al op te schieten en daar kwam Elena Vázquez de kleine Alma al brengen. Ach, wat was ze bang met al die vreemde mensen om haar heen. Met Elena gepraat over haar werk in het dodingsstation en de situatie van de hondjes aldaar. Toen kwamen ook de vrijwilligers Blackjack brengen. Wat een schat ook, helemaal niet bang en uiterst nieuwsgierig naar alles en iedereen.
 
Ondertussen was het zo snel gegaan dat het al weer tijd was om in te checken. Dit verliep probleemloos. Aangezien het nog vroeg was en de hondjes anders te lang in de bench zouden zitten, mocht ik nog even wachten en hoefde nog niet door de controle heen.
 
Uiteindelijk om 18:45 uur de hondjes in de bench gedaan en na een extra controle of alles wel goed vast zat de benches afgegeven en zelf door de controle gegaan. Meteen door naar de gate om te boarden en om 19:30 uur weer vertrokken richting Schiphol. Ook op de terugweg weer een hele bank voor mezelf alleen en kon dus weer languit gaan zitten.
 
Om 23:20 uur weer geland op Schiphol, echter door een storing waardoor het vliegtuig niet aan de gate gekoppeld kon worden, was het pas 00:00 uur toen we uiteindelijk het vliegtuig mochten verlaten. Snel doorlopen om de hondjes op te halen. Aangezien ze pas als laatste uit het vliegtuig komen moet daar dus nog even op gewacht worden.
 
En ja hoor, eindelijk was het zover. De families van Alma en Blackjack stonden al met smart op hun hondje te wachten. Altijd weer een emotioneel moment om de honden en hun nieuwe families met elkaar te verenigen. En wat was iedereen blij om met hun hondje kennis te maken.
 
Na het invullen en ondertekenen van de adoptie-overeenkomsten en het controleren van de paspoorten van de honden, gingen Alma en Blackjack lekker met hun nieuwe familie mee. Op naar hun nieuwe liefdevolle leven.
 
Het was een hele lange en vermoeiende dag, maar dat vergeet je op slag zodra de honden en hun families met elkaar verenigd worden. Dit is waar we het tenslotte allemaal voor doen!
 
Groetjes
Claudette
 
 
Hier een foto impressie en een filmpje van de aankomst. 
 
 
   
 
   
 
 
 
Wij wensen Alma en Blackjack en hun nieuwe familie heel veel geluk met elkaar! 
 
 
 
Van Astrid: Het verhaal van Alma...
 
Waarom een hond geadopteerd uit Spanje?  Dat is een vraag die we veel te horen krijgen. Keer op keer leggen we de verschrikkelijke toestanden uit en dan begrijpen ze het wel.
 
In 2002 wilden we een hond er bij. We hadden al 2 Jack Russels. Via internet kwamen we bij een site die Galgo's ter adoptie hadden. We hadden de stap gewaagd en zo kwam Dylan in ons leven. Hij was 5 jaar dat hij bij ons kwam en bijna 16 dat hij in moest slapen. Een enorm verdriet en gemis want wie eenmaal in aanraking komt met dit ras is op slag verliefd. We hebben er een super lieve hond aan gehad. In mei 2012 overleed hij en juli 2013 overleed onze Engelse Bulldog. Zij werd 9 en een half jaar ( ook een opvang).
 
Toen bleef Elvis de Chinese naakthond alleen over. Overigens ook opvang. Hij is nu 4 jaar. Het bleef kriebelen, een hond er bij, liefst een Galgo. Alleen de heer des huizes wilde dat niet, 1 hond is genoeg. Nou hij werd een beetje gek van ons ( onze 2 dochters en ik) maar boog niet. Tenminste dat dachten we. Hij bleek uiteindelijk al een tijdje rond te snuffelen op internet naar whippets. Toen kwam hij bij Galgo Support Holland en las daar het verhaal over Alma. Na enig beraad ( 15 minuten) waren we er uit. Het werd Alma. E-mail gestuurd en helaas, er was al een aanvraag gedaan voor Alma, maar vroegen ze als het niet door gaat mogen we dan weer contact opnemen met jullie. Ja natuurlijk. Ondertussen nog even verder gekeken en bij een andere stichting een aanvraag gedaan. Tot onze vreugde kregen we later op de avond een bericht dat de andere mensen af zagen van de adoptie, en ja natuurlijk wilde wij gaan voor deze lieverd. De andere stichting weer af bericht. Die hadden er alle begrip voor. Dit alles was 4 januari jl.
 
De woensdag daarna kregen we huisbezoek van Mieke Saanen. Het werd een leuk gesprek. De volgende dag kregen we de goedkeuring. Tja en dan begint het wachten en wachten en wachten. Eindelijk kregen we te horen dat ze 2 februari naar Nederland zou komen. Frans heeft een mooie eet/drink standaard gemaakt van hout. We hebben een hondenkussen gekocht, dus kom maar op.
 
Dan is het 2 februari. Ze zouden om 23:40 uur landen op Schiphol. Om acht uur hielden we het niet meer uit thuis, dus even over half negen waren we al op Schiphol. Winkels kijken want dan vliegt de tijd. Nou niet helemaal haha. Ondertussen kregen we via een appje op de iphone een melding dat het vliegtuig om 23:32 uur zou landen. Yesss een paar minuten eerder. Toen zijn we om elf uur tegenover gate 3 gaan zitten. Koffie genomen en toen zag ik het andere adoptie gezin lopen. Zij kwamen voor Blackjack. Daar achteraan Anja Schot en Janus Trijsselaar. Ondertussen weer bericht via appje, verwachte landing 23:23 uur. Wij kijken bij het raam maar er kwam niets. De sluis kon niet aan het vliegtuig gekoppeld worden dus nog langer wachten, maar dan word het wachten beloond. Daar komt Claudette aanlopen met de honden. We wisten dus niet dat ze al door de deur was, want we stonden met zijn allen nog met onze neus tegen het raam. Het was hectisch druk, dus gemist haha.
 
Na een rustige plek opgezocht te hebben staan we met zijn vieren bij Alma haar bench. Ongeduldig tot ze er uit mocht. Alleen ze kwam niet uit zichzelf er uit zo bang. Toen heeft Claudette haar er uit getild. Platter dan plat op de grond gedrukt. Wat er dan voor gevoel door je heen gaat als je dan eindelijk de lieverd aan kan raken waar je al verliefd op bent geworden door middel van foto's. Nadat Blackjack ook uit de bench was gingen we even heen en weer lopen. Na wat fotosessies en eindeloos geknuffel zijn we half 2 richting huis gegaan. Even besproken onderweg hoe we de ontmoeting met Elvis zouden gaan doen. Dat werd dus de achtertuin, omdat de deur van de garage  aan de tuinzijde is. Ook geheel omsloten dus leek ons het beste. Nou Elvis was veel blijer dat wij thuis waren dan dat er een nieuw gezinslid bij kwam haha. Toen zijn we naar binnen gegaan. Alma ging op haar kussen liggen en kwam er niet meer af. Wij midden in de nacht toch maar even chocolademelk met slagroom genomen. Alleen als de slagroombus gepakt wordt meld de kaketoe en de kat zich en Elvis natuurlijk, en ja dan kan je Alma niet vergeten natuurlijk. Nou dat liet ze zich best smaken. 
 
De verdere nacht is rustig verlopen. Maandag bleef ze het liefst op haar kussen. Heel bang als je bij haar kwam. Frans heeft haar op gepakt en door het huis gelopen en toen op de stoel gelegd. Later sprong ze er van af en begon zelf een rondje te lopen. Ze heeft ook al uit zich zelf door de tuin gelopen. Ze gaat alleen aan de wandel als wij niet in zicht zijn. Ze gaat met kleine stapjes vooruit. We laten haar lekker haar gang gaan, aaien haar af en toe om te laten voelen dat het niet eng is. Haar angst is zuiver op de mens gericht. Wat zal dit meisje meegemaakt hebben... we willen het eigenlijk niet eens weten. Ze heeft gelukkig nog een toekomst en die geven wij haar vol met liefde die ze in haar drie jarig leventje nog niet heeft gehad. We gaan ervoor! 

Groetjes
Astrid. 


Het filmpje
 

 

Laatst vernieuwd: Apr 12 2014 om 9:34 AM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: