Aankomst Cosme, Fidel en Nessa

Geplaatst door Anja (webmaster) op Jan 03 2015
Nieuws >>
 
 
 
 
Aankomst Cosme, Fidel en Nessa
 12 en 13 december 2014
 
 
 
 
 
Wat een mooie weekend was het! Maar liefst drie hondjes zijn aangekomen! Cosme vloog vrijdag 12 december onder begeleiding van Janus naar Amsterdam. Een dag later kwamen Fidel en Nessa met het transport van APAPA, gereden door Anna en haar man, aan in Eindhoven. 

Cosme ging eerst nog even bij Janus en Anja logeren en is twee dagen later naar zijn familie in België gegaan. Fidel ging met zijn blije baasjes mee naar zijn forever home, en Nessa met pleegmoeder Franka mee naar huis, waar ze lekker vertroeteld zal worden. We hopen dat dit lieve meisje ook snel haar definitieve thuis zal vinden. We wensen Cosme, Fidel en adoptanten heel veel geluk samen. Geniet van elkaar! 

Iedereen weer enorm bedankt voor alles!  

Hieronder de mooie beelden en de verslagen van de baasjes van Cosme en Fidel. Dank jullie wel mensen voor jullie mooie verhaal, heel leuk om jullie ervaring te lezen! 
 
 
Nadat onze Faroek naar de hondenhemel was vertrokken vonden wij het een beetje leeg in huis met maar 1 hondje. We besloten dus om er nog eentje bij te nemen, maar geen puppy. Er zijn zoveel sukkelaars die een nieuw leven verdienen, dus op zoek ...
Op het internet alle asielen van Vlaanderen afgezocht, jammer genoeg zitten er vele honden in de asielen, maar er zat geen geschikte bij voor ons. Er is altijd we iets dat de honden mee dragen uit hun verleden die ons ervan weerhoudt om te adopteren.
 
Via onze vriendin Natacha komen we in kontakt met de website van GSH. En daar staat hij dan, precies alsof Cosme op ons aan het wachten was. De beschrijving die van Cosme wordt gegeven is perfect om in ons leven te passen. Zonder twijfelen hebben we contact opgenomen en al snel werd er een huisbezoek geregeld die ook werd goedgekeurd.  En nu ongeduldig afwachten wanneer Cosme naar ons zou kunnen komen...
 
Even heeft Murphie meegespeeld, de komst van Cosme werd door omstandigheden een week uitgesteld, toen hij dan in Nederland was en enkele dagen bij Anja en Janus mocht logeren stond de nationale staking in België in de weg om Cosme te kunnen afhalen. Daarom nog eens de datum veranderd, maar deze keer 1 dag vroeger. Janus en Anja waren zo vriendelijk om ons nog een heel eind tegemoed te rijden tot in Breda, maar onderweg naar Breda kregen we autopech...ons geduld werd op de proef gesteld. Gelukkig heb ik een lieve broer die ons kwam ophalen om dan verder door te rijden tot bij Cosme in Breda.
 
En daar was hij dan! Zo'n lieve, enthousiaste, mooie en kalme hond! Cosme is alles wat men over hem vertelde, een schot in de roos. Thuis aangekomen heeft hij eerst heel het huis verkend en is daarna gaan slapen, zomaar zonder probleem. Het viel ons wel op dat Cosme eigenlijk iets té rustig is, alsof hij zich gedeisd wil houden om geen problemen te krijgen, gelukkig is hij nu na 3 weken al wat losser gekomen. Een kussen wou hij niet, hij lag eerst gewoon op de grond, daarna op een handdoek. Ik vond het zo zielig, het kussen bleef leeg...maar de volgende stap was een dun matje en gelukkig heeft hij nu de luxe van een lekker dik kussen ontdekt. Nu ligt hij voluit op zijn kussen te slapen.
 
Mijn grootste angst was dat er problemen zouden optreden tussen onze basset Aslan en Cosme. Hopelijk pasten de karakters goed en kwam er geen ruzie in huis. Ook dit is perfect uitgedraaid, tot nu toe is er nog geen enkele negatieve vibe tussen die twee hondjes.
 
Enkel het los lopen lukt nog niet...Cosme vlucht zo snel als hij kan, maar we hebben geduld, het komt wel goed!
 
Wij willen de vrijwilligers in Spanje en Nederland van harte bedanken voor deze prachtige hond, hij is precies zoals jullie hem hebben voorgesteld: een lot uit de loterij. Jullie leveren een prachtig werk voor al deze sukkelaars!
 
Groetjes, Nathalie
   
 
       
 
 
Op een gewone donderdagavond krijgen Linda en ik een Facebook-bericht onder ogen over een adoptiehond. Nu zien we vaker dat soort berichten, aangezien we eventueel wel een hond wilden adopteren. Maar tot nu toe was er uiteindelijk altijd iets wat in de weg stond. Meestal was de achtergrond met het bijbehorende trauma van de hond iets om te besluiten het toch niet te doen.
 
Dit keer was het anders. Zijn naam was Fidel (spreek uit fie-dèl), het verhaal was goed, de stichting leek betrouwbaar en Fidel zelf zag er superlief uit. Voor de eerste keer hadden zowel Linda als ik meteen de intentie om te reageren. We stuurden diezelfde avond een mailtje naar de stichting om onze interesse te uiten. We kregen de volgende dag een nette email met de vraag of we het bijgevoegde vragenformulier wilden invullen. Dit deden we uiteraard en stuurden het ook weer direct terug. Op zaterdag kregen we een telefoontje; Het was Susan van de Stichting Galgo Support Holland. Ze vroeg of ze op huisbezoek kon komen om te kijken of wij en het huis geschikt zouden zijn voor Fidel. Op maandag kon het bezoek al plaatsvinden. Ze kwam ‘s avonds op de koffie en checkte in een gezellig gesprek of we wisten waar we aan zouden beginnen, wat onze ervaring met honden was en gaf ons daarbij veel informatie over de voor ons tot dan toe onbekende Galgo. Een uur nadat ze bij ons weg was belde Susan op dat ze ons na overleg geschikt hadden bevonden voor de adoptie. We mochten Fidel adopteren! We hadden de procedure uitgelegd gekregen en gingen er van uit dat het wel een maand kon duren voordat Fidel daadwerkelijk in zijn mand bij ons in de kamer zou plaatsnemen.
 
Het ging iets vlotter dan dat. Door een toevalligheid was het al mogelijk om Fidel de eerstvolgende vrijdag mee te nemen met de auto vanuit Spanje naar Nederland. Anna, een vrijwilligster van de stichting, reed naar Nederland en had nog een bench vrij. Fidel kon gewoon mee. Zo geschiedde dat wij na ruim een week een mailtje gestuurd te hebben, onze Fidel konden ophalen uit Eindhoven.
 
Susan reed met ons mee vanuit Deventer en na slechts één kleine file kwamen we in Eindhoven aan. We parkeerden de auto en daar was hij dan. Hoog op de poten, slimme blik in de ogen, onwennig maar toch wel rustig. Het was koud en we hadden een jasje meegekregen van vrienden. Fidel vond het niet erg dat we niet direct wisten hoe deze aanmoest en liet ons gedwee aankloojen. Hij huppelde wat aan de riem mee en vond ons wel  aardig. Wij hadden direct het gevoel dat het goed zat.
 
Nadat Susan het papierwerk in orde had gemaakt gingen we vrijwel direct weer terug richting Deventer. Fidel ging lekker op de achterbank liggen naast Susan en heeft alleen wat van zich laten horen toen hij echt zijn behoefte moest doen. Thuis aangekomen was hij toch wel wat beduusd. Er kwamen wat mensen langs om onze nieuwe vriend te bewonderen, maar daarvoor kwam hij amper van zijn kleed af.
 
Fidel was moe. En dat kenmerkte ongeveer de eerste week dat hij bij ons was. Hij sliep erg veel, zelfs voor een Galgo, naar wat wij ondertussen begrijpen. Nu, 3 weken later, is Fidel lekker los gekomen en hij is een geschenk uit de hemel. Wat een fantastisch beest! Hij luistert goed, zelfs als hij los loopt blijft hij bij ons in de buurt, rent als een malle, hobbelt lekker mee aan de fiets en is heerlijk rustig in huis, hoewel hij wel zijn gekke speelmomentjes heeft waardoor we dan weer de slappe lach hebben. Bijkomend voordeel voor mij als fotograaf is het feit dat Fidel fotogeniek is. Niet altijd charmant.. maar zeker fotogeniek.
 
Thijs en Linda  
 
 

Laatst vernieuwd: Feb 27 2015 om 2:34 PM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: