Aankomst Dama en Sira 17-01-2014

Geplaatst door Anja (webmaster) op Jan 27 2014
Nieuws >>
 
 
 
 
  
 
 
 
Vrijdagavond, 17 januari, zijn Sira en Dama aangekomen op Amsterdam Schiphol. Het zijn altijd weer ontroerende momenten als adoptanten hun hondje in levende lijve ontmoeten en in hun armen kunnen sluiten. Ook deze lieverds werden met open armen ontvangen en warm verwelkomd door hun blije baasjes.
 
Hieronder enkele foto's en een filmpje van de aankomst. Jacqueline, het vrouwtje van Sira, heeft een stukje over haar beleving voor ons geschreven. Dankjewel Jacqueline voor je mooie en ontroerende verhaal! En natuurlijk ook veel dank aan Janus, die weer naar Spanje is gevlogen om de meisjes te begeleiden op hun reis naar hun gouden mandje. 
 
Wij wensen Sira en Dama, en hun baasjes heel veel geluk met elkaar! 
 
 
   
  
    
 
   
 
 
Het verhaal van jacqueline:
Nou daar is ze dan....Sira is na lang wachten eindelijk bij ons gekomen. Nee niet omdat GSH niet eerder kon... ik was zelf de schuldige...
Zoals ik altijd heb gedaan bij mijn opvanghonden... als opvanggezin wil ik de rust, de ruimte, en de tijd hebben om een hond in het begin goed in beeld te krijgen en goed te kunnen begeleiden, en door drukte was dit pas eind Januari het geval.
Na het overlijden van mijn eerste eigen Galgo was het verdriet intens groot...maar iedereen kan beamen, dat als je eenmaal een Galgo hebt gehad, je niet meer zonder kunt. Sterker nog, eigenlijk moet je er meer als een hebben, maar ik ben nu al heel blij met weer een spitssnoetje in ons midden! We hebben nog 3 kleinere honden en bloed kruipt waar het eigenlijk niet kan gaan, want ook zij misten onze Galgo ontzettend.
 
Het was echt nog niet mijn bedoeling ... maar door facebook kwam plots Sira in beeld, een meisje dat bijna geadopteerd was dat ivm omstandigheden toch niet door ging.. En ik ...ik wilde toch even zien op de website wie dat meissie nou eigenlijk was... 1 filmpje was er maar voor nodig...1... Ik was op slag verliefd. Haar karakter haar houding....Zoals altijd kijk ik niet naar uiterlijk maar naar karakter. Uiterlijk vind ik persoonlijk niet belangrijk....MAAR....we hadden afspraken gemaakt in ons gezin ...voorlopig geen vierde hond ivm drukte. Maar mijn gevoel was zo sterk en ZO duidelijk...DIT IS ZE !! Als ik alleen informatie wilde aanvragen dan was dat uiteraard geen probleem, maar ik wilde eigenlijk meer....ik wilde Sira erg graag bij ons halen.
 
Na wat heen en weer mailen en meerdere honden die de revue passeerde, was er een volle discussie gaande in ons gezin..en heeft Sira de eindstreep toen niet gehaald. Er stonden twee neuzen de ene richting op en twee neuzen de andere kant op. En dan moet je realistisch zijn...iedereen moet achter de keuze staan,  een Galgo zou er echt wel weer komen maar meer richting mei/juni. Met veel pijn en moeite heb ik ermee ingestemd dat het toch mei/juni zou worden. Ik was ervan overtuigd dat Sira voor mijn gevoel dan al geadopteerd zou zijn...dus voor mij een bittere pil want als het Sira niet zou worden wilde ik voorlopig dan ook helemaal geen Galgo meer, ook niet richting onze afgesproken tijdlijn mei /juni, want ik stond simpelweg niet meer open voor andere honden besefte ik. Dus met veel pijn in mijn hart heb ik Sira los gelaten...althans dat dacht ik...Ik had beter moeten weten...en achteraf wisten die twee dwarsliggende neuzen dat ook....Het was toen al te laat, Sira was door het filmje al in mijn hart gekropen, en wat ik ook deed, ik kreeg haar er niet meer uit. 
 
Begin december heb ik de discussie toch weer los gegooit in ons gezin, en ze hadden ook niet anders verwacht van mij... Ik kon het gewoonweg geen plekje geven, want dit meisje bleef maar in mijn hart rommelen. Toen heb ik gezegt; als dit meisje niet voor eind januari geadopteerd is,.is ze de mijne!!! De neuzen waren al wat gedraait want de tegenspraak was al beduidend minder. En wat heb ik een onrust gehad, want je zou het mee maken dat ze vlak voor mijn neus gereserveerd zou worden.... Dat kon toch niet waar zijn....ze glipt me tussen de vingers weg...en ik was zo zeker van haar...
Tot voor kerst ... ik was dan ook zeer verbaasd dat ik plots aan tafel van twee gezinsschatten te horen kreeg...als je Sira wilt hebben dan gaan we ervoor....Er komt toch een galgo dus dan maar eerder. En  jij weet als geen ander of een hond bij ons past. Met een kloppend hart gekeken... is ze nog beschikbaar... is ze nog vrij voor adoptie..Dat was ze... Gelijk een mail de deur uit gedaan, en voor mij was het even spannend... Gaat GSH akoord met mijn obstakeltje.... het is begin december en ik kan Sira pas eind Januari bij me nemen. Dat was gelukkig geen enkel probleem, en daarna gaat alles in een stroomversnelling. Het huisbezoek verliep erg relaxed, en al heel snel hadden we het groene licht. YES !!! ze is van MIJ !!!! dat is het enige waar ik een paar dagen aan heb gedacht..niet van ze is van “ons” .. nee van MIJ... erg hè ...maar het voelde geweldig hi hi! Ze kon me in iedergeval niet meer ontglippen. Alleen dat kleine obstakeltje nog...wachten tot eind Januari. Dat is achteraf gezien alleen voor mij een ongeduldig, kribbig, slechtslapend en humeurig obstakel geweest...want wachten duurt dan lang...dat kan ik uit de grond van mijn hart zeggen...
 
Na kerstmis is er overleg met Janus geweest, hij had een geschikte vlucht gevonden op 17 Januari Iets eerder dan de planning maar ik was er dolgelukkig mee!
Sira en nog een puppy, Dama, zouden 17 Januari om half twee 's middags hun pootjes op Nederlandse bodem zetten...en dat deden ze...
Op 17 Januari om twee uur kwamen ze door de deuren van gate 1 van de aankomsthal in Schiphol aan. Het werd mij echter even te veel ...de emoties van het lange wachten namen even de overhand. Voor het eerst zagen we ons meisje in levende lijve...vanaf nu konden we haar aaien en knuffelen. Ik kon haar eindelijk na vele verhalen, foto`s, en informatie gewoon aanraken. Dit gevoel is niet uit te leggen ...dit moet je zelf ondervinden. Iedereen die dit mee heeft gemaakt en uit heeft gekeken naar een hondje waar je opslag “verliefd” op bent, en waar je je hart aan heb verloren, en ook nog eens een lange tijd op moet wachten en niet kon aanraken, begrijp wat ik bedoel. Het is een overweldigend gevoel ....van liefde ....het overvalt je gewoon compleet.

Maar.... ze is nu bij ons...en mijn gevoel zat goed. Ze is van karakter zo ontzettend lief, ze hoort gewoon bij ons. Mijn andere drie honden hebben weer rust, onze roedel is compleet. En Sira...ze praat met haar mooie ogen en met haar geweldige leuke oren, die ze werkelijk in alle standen kan zetten! Ze snurkt net zo hard mee met mijn andere 3 honden en ploft gewoon tussen ze neer, heerlijk op een kussen op de bank, of voor de lekkere warme houtkachel. Ze is dol op aaien en knuffelen en speelt met de speeltjes die ze hoog in de lucht gooit, of je ermee om de oren slaat of tegen je hoofd kwakt. Ze steld zich heerlijk aan...ze “praat” tegen het vrouwtje door te morren en te protesteren als het haar iets niet zint, b.v. als je stopt met aaien en krabbelen. Vooral tegen mijn oudste dochter... ze steekt dan ook haar pootje uit.. nou ja.. lange bonenstaak... en port ermee... Ze loopt netjes mee met een trotse jongere dochter met wandelen, en is altijd happy om iedereen te zien als je ‘s morgens vroeg beneden komt.
 
Ik heb lang moeten wachten, maar dat was het meer dan dubbel en dwars waard. Ze is nu al meer dan een week in ons midden, maar het is alsof ze er altijd al is geweest. Zoals ik dacht dat Sira van karakter zou zijn op het filmpje...zo is ze ook,.eigenlijk meer dan dat. Ze is echt een clowntje waar we hopelijk samen met z`n allen nog heel lang van kunnen genieten. Mijn gevoel zat goed...ze is bijzonder!

Liefs,
Jacqueline.
 
 En het filmpje!
 

Laatst vernieuwd: Feb 04 2014 om 10:03 PM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: