Aankomst Marco en Poker

Geplaatst door Anja (webmaster) op Feb 01 2016
Nieuws >>
 
 
 
 
 
 
Op 1 februari was het zover voor Marco en Poker! Eindelijk konden ze de shelter verlaten om aan hun reis naar hun warme mand te beginnen! Wat fijn voor de lieverds, zo lang gewacht en nu op naar een mooie toekomst!
 
Julia, de dochter van Marco's adoptiegezin, is samen met haar vriend naar Faro gevlogen om Marco en Poker op te halen en ze te begeleiden op hun vlucht naar Nederland. Hieronder leest u haar verhaal. En is het weer genieten van het filmpje van onze Janus. Dank jullie wel voor alles mensen, Toppie!    
 
Het was weer een mooie aankomst....Schatten van honden en hele blije families! Marco ging met zijn baasjes mee naar zijn forever home. Poker is liefdevol opgevangen in een Pleeggezin, waar hij heerlijk vertroeteld zal worden tot hij ook zijn definitieve gouden mandje vindt. Dat gaat vast lukken, want zoals het pleeggezin al heeft laten weten, is Poker een enorme lieve, sociale en makkelijke hond. Als u interesse heeft in Poker, kunt u hem dus zo ontmoeten. Informatie en foto's van Poker in Spanje vindt u op zijn adoptiepagina      

...................................................
 
De reis van Marco en Poker!
 
Een aantal uur voor het vertrek naar Nederland gingen we naar het vliegveld van Faro. Hier zouden we Marco en Poker voor de eerste keer ontmoeten! Lang zoeken was niet nodig, want met twee galgo’s en de bijbehorende, zeer grote kennels, (voor wat ik gewend ben dan, met mijn kleine hondjes thuis) val je al gauw op. Daar waren ze dan, de twee prachthonden die hun geluk mogen beproeven in Nederland. Ze waren nog wel een beetje timide, maar dat was te verwachten met zo’n spannende operatie als deze. Na het inchecken en het controleren van de papieren van de honden werden de kennels geïnspecteerd door een Security medewerker. Er werd afscheid genomen van de vrijwilligers en ook wij gingen door de douane. De terugreis kon beginnen!
 
Nadat we geland waren en instructies hadden gekregen van Anja en Janus, kon het wachten beginnen. Janus waarschuwde ons al dat het wat langer kon gaan duren dan gehoopt, maar wij zagen het allemaal nog zeer positief in. Samen met een groep andere baasjes gingen we bij de bagageband staan waarnaartoe de honden gebracht zouden worden. Na een tijdje wachten kwamen er één voor één medewerkers met kennels onze kant op, maar in geen van de kennels zat Marco of Poker. Er stond nog één ander baasje op zijn huisdier te wachten en jahoor, er kwam nog één kennel, met één huisdier. En die was niet van ons! De medewerker zei: ‘’Zo, dit was de laatste.’’ DIT WAS DE LAATSTE?? Mijn hart klopte in mijn keel. Zal je net zien, ga je helemaal naar Portugal toe, speciaal om Marco en Poker op te halen, zijn ze er niet als je in Nederland aankomt! Gauw meldde ik aan de medewerker dat er nog twee honden moesten komen en hij vertelde dat ze nog even verder zouden zoeken. Niet wetende dat de andere baasjes met hun bijbehorende dieren van een totaal andere vlucht afkwamen, gingen wij toch maar even rondvragen hoe dat nou zat met Marco en Poker. Een zeer behulpzame man ging het gelijk voor ons navragen en informeerde ons dat de andere dieren inderdaad uit een ander vliegtuig kwamen en dat het voor de vlucht vanuit Faro nog wel even zou duren. Wat mij enorm gerust stelde was het feit dat hij van zijn collega doorkreeg dat onze honden in ieder geval ergens op Schiphol gesignaleerd waren.
 
Ruim drie kwartier verder en al half twee ’s nachts, waren ze daar eindelijk! Wat moet dit een spannende reis voor hun zijn geweest. Niet alleen voor de honden maar ook voor de (pleeg) families die achter de ramen van de aankomsthal liepen te ijsberen, wachtende op het moment dat zij eindelijk Marco en Poker in hun armen konden sluiten. Vanaf dit moment kon het eigenlijk alleen nog maar goed gaan. Poker zou naar een liefdevol pleeggezin gebracht worden en Marco mocht met mij en mijn ouders mee naar huis.
 
Toen ik Marco zag op het vliegveld van Faro en toen hij in Nederland aankwam (tegen de achterkant van zijn kennel aangekleefd), hoe schuchter hij toen was… Ik had nooit gedacht dat hij zo snel zou wennen aan het gezinsleven. Marco heeft zijn thuis gevonden!
 
Groetjes,
Julia
En het filmpje! 
 
 
 

Laatst vernieuwd: Mar 16 2016 om 1:26 PM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: