Bezoek aan onze shelters in Spanje 6-11 dec. 2011

Geplaatst door Anja (webmaster) op Feb 13 2012
Nieuws >>
 
 
 
 
Door enorme drukte heeft het verslag van ons bezoek aan Spanje even op zich laten wachten. Maar het is uiteindelijk toch gelukt.
 
Gedurende ons 5 daagse verblijf in Spanje hebben we we een bezoek gebracht aan de kliniek van Teresa, het doghotel, de shelter El Refugio Escuela Sofia (RES) en de nieuwe shelter Naturalia.
    
De eerste dag hebben we een bezoek gebracht aan de kliniek van Teresa en zijn we op visite geweest bij Sandra.
 
 
   
 
 
De kliniek van Teresa is na een lange tijd van verbouwen bijna klaar en er wordt inmiddels hard gewerkt aan de inrichting. Er zijn nu meer aparte ruimtes waar huisdieren behandeld kunnen worden en waar ze in alle rust kunnen herstellen.
Bij Heidi, die met ons terug zou vliegen naar Nederland, werden de hechtingen nog even verwijderd en er zat een vochtophoping waar nog even naar gekeken moest worden. Het is toch een bijzondere ervaring als je daar staat in de behandelkamer met een hondje dat nog niet weet, dat het straks gaat emigreren.
 
Blij was iedereen ook met de Derfen, gesponsord door Vidoma, hopelijk worden er veel honden mee geholpen.  
 
Daarna op weg naar Sandra Rodríguez-Orta waar we Tristan hebben ontmoet, de prachtige zwarte Galgo die bij haar in de pleeg zit. En wat is hij lief, een heerlijke kroelkous die geniet van alle aandacht en knuffels. Hij is stapel gek op Sandra die hij als een schaduw overal volgt. Deze jongen had ons hart al snel gestolen.
Het was een gezellige en vruchtbare middag en hebben we veel kunnen bespreken over de shelter, de hondjes en andere belangrijke zaken.
 
Vrijdag was gepland om naar het doghotel te gaan, waar inmiddels 4 gevonden Galgo’s van RES waren ondergebracht. We hebben kennis gemaakt met Amadeus, Galo, Odin en meisje Sevilla, plaatjes van honden, waarbij je jezelf afvraagt wat zij in hun rugzakje meedragen.
 
 
 
  
 
 
Doghotel klinkt chique, maar hier geen luxe. Hier verblijven honden in afwachting van een plekje in een pleeggezin of de shelter, veelal alleen in een tochtig hok zonder mandje, maar het is een plek waar ze veilig zijn, waar ze verzorgd worden en waar ze enigszins bij kunnen komen van alle ellende. Voor hen geen zwervend bestaan of dodingstation meer, zij hebben het gered. Gelukkig is er voor de meeste honden , maar zelfs ook  voor een poezenmoeder met kittens een uitloop naar een kleine ren buiten. Toch blijft het een trieste aanblik om al die honden zo met die smekende ogen te zien. Ook de moederpoes met hele kleine kittens raakten ieders hart. De kleintjes waren nog veel te klein om in deze omstandigheden te moeten rond hobbelen en ze maakten een zieke indruk, dikke betraande oogjes probeerden onze blik te vangen. Sandra en Helena hadden er ook veel moeite mee. Helaas waren deze schatjes hier ondergebracht door iemand anders. Voor de honden was het even feest deze dag ,want Gerda heeft ze gruwelijk verwend met heerlijke kluifjes en andere versnaperingen.
 
De eigenaar van het doghotel heeft een Porta Cabin aan El Refugio Escuela ter beschikking gesteld, voor de opslag van de hulpgoederen die door GSH zijn verstuurd. De aanblik van deze enorme hoeveelheid hulpgoederen maakte ons blij, alhoewel, hoe moesten we hier de benches uitgraven? Vier stuks, elk straks een hond dragend van triest verleden naar een mooie toekomst, maar met 4 vrouw sterk en een hoop gepuzzel, ging het helemaal goed komen.

Na alles uitgezocht te hebben, namen we afscheid van de vrijwilligers van het Doghotel en bedankten hen voor de goede zorg voor al die stumpers. Nog een laatste blik naar alle honden en dan maar snel instappen om niet langer die verlangende blikken die ons vragen ze mee te nemen te hoeven zien. Met gemengde gevoelens gingen we op weg naar de shelter.
 
 
 
   
 
 
 
"Wat je hier in Spanje doet is beslist niet kijken naar al wat prachtig is, maar naar dat wat je hoopt niet, of juist wel aan te treffen, dwalende, wegkwijnende honden. En dan ligt daar een Galgo op de weg, aangereden, maar niemand die voor hem is gestopt om hem te helpen. Waarschijnlijk had hij niet eens een naam, geen thuis, geen liefde. Voor hem was alles te laat, voor hem was er geen toekomst meer. We wensen je vrede lieve Galgo....
Dit beeld blijft nog lang op ons netvlies staan".
 
Het is goed om daarna weer in de shelter te zijn, waar hard wordt gewerkt door de vrijwilligers om het de honden zo aangenaam mogelijk te maken. Ondertussen worden er in de ruime kennels betonnen vloeren gestort en komen er heuse hondenhuizen.
  
RES is een shelter die deskundig geleid wordt door Sandra, Teresa en Esther. In de shelter verblijven een 50-tal honden en er zitten ook veel honden in de pleeggezinnen waar RES mee samenwerkt. Omdat het aantal honden in de shelter beperkt wordt gehouden is er voor de vrijwilligers volop gelegenheid om de honden goed te verzorgen en ze te leren kennen. De honden leven in ruime kennels en hebben volop de gelegenheid om hun energie kwijt te kunnen op het ruime terrein van de shelter. We hebben rondgekeken en besproken wat er nog meer hard nodig is, zodat we ook daar weer op kunnen inspelen met een volgend transport. Huiswerk genoeg!
 
 
 
   
 
 
 
De ontmoeting met onze hondjes was heel speciaal! Ze in levende lijve te zien, ze te kunnen aanraken, ze te knuffelen en ze te verwennen met de heerlijke snacks die we voor ze meegenomen hadden. Friday en Caro die al meer dan een jaar in de shelter zitten. Antonia, Clara, Turca, Ella, Bello, Zeus, Kiowba en meisje Alella die de dag ervoor bij de shelter is aan komen lopen. Maar ook de andere hondjes, zoals Oscar, Popi, Atila, Robin, Aquiles en Hercules, om er maar een paar te noemen. Wat een prachtige lieve wezentjes allemaal.
 
En ook nu viel het ons zwaar ze achter te moeten laten. We weten dat we ze niet allemaal mee kunnen nemen, hoe vreselijk graag we dat ook willen, maar toch...Die lieve oogjes die je vragen om ze vooral mee te nemen....Al die lieve smekende blikken....Ze komen rechtstreeks je hart binnen.
 
 
 
 
 
 
Zaterdag alweer, de dag van onze kennismaking met de nieuwe shelter Naturalia welke we gaan ondersteunen en waar Elena Vázquez, oprichtster van Gada en dierenarts, in gaat bemiddelen. We horen haar verhalen aan. Het verdriet, het leed en de onzekerheid voor de honden in deze shelter. Het betreft namelijk een oude fabriek, waarvan alleen nog maar de hoge muren staan.  Daarbinnen een enorme ruimte waar ca. 70 honden, verdeeld in 2 gedeeltes, vrij rondlopen.  De muren zitten vol met scheuren en is er één klein gedeelte met een paar kleine kennels overdekt. Er is geen elektriciteits- en watervoorziening, er staat één grote verrijdbare waterreservoir. Galgo’s zijn er niet veilig, er kan makkelijk ingebroken worden om ze te stelen. De Galgo’s worden dan ook, zodra er ruimte is, ondergebracht in pleeggezinnen.
 
 
  
   
 
 
De vrijwilligers hebben een aantal kennels gebouwd om de vele pupjes uit dodingstations veilig onder te kunnen brengen. Voorlopig gered, net als al die andere honden.  Maar voor hoelang ? De gemeente geeft vooralsnog geen vergunning voor een blijvend bestaan van deze shelter. In  februari-maart weten ze meer. Intussen probeert ook hier een sterk team van vrijwilligers te overleven met de geringe middelen die ze hebben.
 
Een moeilijke en onzekere tijd voor de honden en de vrijwilligers die er alles aan doen de honden een beter bestaan te geven. We kunnen alleen maar heel hard hopen dat de gemeente welwillend zal zijn en er een vergunning komt, zodat de hondjes geholpen kunnen blijven worden.
Wat ons erg ontroerde was ,dat er ineens tussen alle ellende daar, een groepje jonge meiden tevoorschijn kwam, die speciaal hier kwamen om met de honden te spelen, om kippenvel van te krijgen, zo mooi. We laten alles op ons inwerken…….Wat een land.
Het voelde goed met dit team kennis gemaakt te hebben, de basis voor een goede samenwerking

De dag eindigt met ontspannen tafelen en een bezoekje aan de hoek van Spanje. Een prachtige plek aan het strand. Een plek waar Elena, zoals ze zelf zegt, volledig kan ontladen. Je moet wel, anders overleef je dit alles niet.
 
 
 
 
 
 
Zondag, de dag dat we weer terug moesten naar ons landje. De geluksvogels Robin, Zeus, Heidi en Musa gingen nog even lekker in bad voor de reis. We hebben de vlucht omgeboekt, zodat we ze alle vier konden meenemen. Twee van ons vlogen naar Eindhoven en één naar Amsterdam. Eerst de families herenigen met Robin en Musa in Eindhoven en daarna als een speer naar Amsterdam om Gerda met Heidi en pleeghond Zeus te verwelkomen.
De aankomsten kunt u hier nog eens terugzien. 
 
Het was een enerverend werkweekje Spanje! We kijken terug op vijf waardevolle dagen, zowel voor ons als voor onze vrienden in Spanje.
Meer foto's kunt u hier bekijken.
 
We willen onze Spaanse vrienden van RES enorm bedanken voor de gastvrijheid, de gezelligheid en de vruchtbare gesprekken. Voor het vertrouwen en de goede samenwerking. Een extra bedankt voor Helena bij wie we weer al die dagen mochten verblijven. Niets was teveel.
Ook veel dank aan de vrijwilligers van Naturalia en Elena van Gada voor de open gesprekken en het vertrouwen in GSH. We hopen op een fijne samenwerking.
 
Bedankt lieve allemaal daar, jullie zijn kanjers!
 
Ilse, Gerda en Anja
 
 

Laatst vernieuwd: May 11 2013 om 11:12 AM

Terug

Reacties

mooi ge en beschreven door Guest op Feb 13 2012 om 11:02 AM
wat een verhaal !!zo mooi en ook weer zo triest.
fijn dat er steeds meer mensen in spanja willen helpen de honden een beter bestaan en liefde te geven.
nu noet ik het even op me in laten werken ,ook al is het op foto en film het komt toch weer hard aan.

op naar het volgende bezoek.


jolanda
bezoek door Guest op Feb 13 2012 om 12:23 PM
Mooi en triest om terug te zien,maar het was een hele ervaring en had het voor geen goud willen missen ondanks alle ELLENDE.........maar ook de MOOIE dingen de honden waar we heerlijk mee gekroeld hebben,de lieve mensen in Spanje waar je onmiddelijk van gaat HOUDEN,de vrijwilligers allemaal geweldige mensen die zo hard hun best doen om het de honden zo aangenaam mogelijk te maken........PETJE AF!!!!!

Gerda.
door Guest op Feb 13 2012 om 2:37 PM
Ik heb het weer helemaal beleefd en krijg er weer kippevel van.
De enorme contrasten ,waar je steeds mee te maken hebt ,de onvoorwaardelijke liefde die de vrijwilligers aan de hondjes geven en omgekeerd.
Het blijft indrukwekkend..
Ilse
indrukwekkend door Guest op Feb 13 2012 om 4:16 PM
Poeh hart verwarmend om dit te zien respect.

Groeten Gerdien
Respect door Guest op Feb 14 2012 om 10:24 AM
Inderdaad respect voor alle mensen in Spanje en Nederland die proberen deze omstandigheden te verbeteren.
Een indrukwekkend en soms ook triest verslag. We blijven knokken en hopen dat het allemaal beter wordt.
#stopgalgueros.

Jan Piet
door Guest op Feb 14 2012 om 8:20 PM
Wat een aangrijpend verhaal. toch weer triestige momenten gehad maar je hebt ook de liefde van de spaanse vrijwilligers voor hun werk en de dieren kunnen voelen!!
Respect voor al de mensen die zich inzetten voor deze lieve dieren!!

groetjes
Jan & Natalie

Toevoegen reactie

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: