De aankomst van (nº 308)Peke en (nº 389)Plato

Geplaatst door Anja (webmaster) op Oct 18 2015
Nieuws >>
 
 
 
 
 
 
 
Woensdagmorgen 16 september is onze vrijwilliger Janus, samen met het baasje van Plato, naar Faro vertrokken om Peke en Plato op te halen. Om 20:05 uur landden ze weer, met natuurlijk de twee lieve ventjes, op Schiphol, waar de nieuwe baasjes vol ongeduld stonden te wachten. En daar waren ze dan....Wat een feest! Met open armen werden ze verwelkomd door hun blije baasjes. Peke vond het allemaal maar eng en was best wat angstig, maar eenmaal in de armen van zijn nieuwe baasje, voelde hij zich al meer op zijn gemak. Plato kon van blijdschap niet stilstaan, wat een blij hondje!  

Wat een lieve hondjes weer en wat zijn ze welkom! Peke en Plato gaan een fantastische mooie toekomst tegemoet! Van dodingstation naar een liefdevol thuis! Geweldig! Wij wensen Peke en Plato en hun baasjes heel veel plezier en geluk met elkaar! 

Janus en Ed, heel erg bedankt voor het begeleiden van deze hondjes op hun reis naar huis! Toppie!

Hieronder vertelt Plato zelf zijn verhaal over zijn nieuwe leven
, èn ziet u de mooie beelden van het vertrek van Faro en de aankomt op Schiphol. Dat is weer veel lees- en kijkplezier! 
 
.................................... 

Nummer 389 heet voortaan Plato! Mijn nieuwe leven!!
 
Op 16 september werd ik ineens gescheiden van mijn celmaatje. Samen bewoonden wij een dodencel in een Spaans asiel, of hoe dat ook mag heten. Ik ben een pup en weet van die dingen niet zoveel. Wat ik wel weet is dat ik een nummer had, ik was nummer 389 en stond aan de vooravond van een spannende reis. Iedereen was in rep en roer. Ik moest mijn vriendje achterlaten, die mocht niet mee. Ik  ging in een soort kist met een traliehekje en hopla de auto in. Waarheen?... ik had geen enkel  idee. Het was een drukte niet normaal. Met een auto ging ik op weg en uiteindelijk kwam ik daar waar het heel druk was. Ik stond in het middelpunt van de belangstelling, iedereen was aardig en ineens had ik een naam... Plato voor en Plato na. Er werd gesjouwd met me en ik begreep niet wat er aan de had was. Ik heb toch pootjes om te lopen maar dat mocht niet, dus ik hield me rustig in afwachting van wat ging komen. Ik was een beetje opgewonden, kwispelde er maar vrolijk op los en liet me van mijn beste kant zien. Zo kwam ik op een vliegveld aan. Ik wandelde tussen een hoop mensen. Twee mannen stonden me op te wachten. Er werd druk gepraat en het ging over mij dat begreep ik wel. Ik werd geaaid en gepaaid en waarom wist ik toen nog niet. Uiteindelijk kwam er iemand die me herkende, maar ik had die die man nooit gezien. Hij was wel aardig en pakte mijn riem en praatte zachtjes tegen me. Spannend was het wel. Zou ik straks weer terug moeten? Ik had geen idee. Ze waren erg aardig voor me en iedereen was opgewonden. Ik werd geknuffeld en geaaid en gelaten liet ik het toe.
 
Uiteindelijk kwam ik samen met nog een andere viervoeter in een ruimte waar het donker maar warm was. Een heel verschil met waar ik vandaan kwam. De auto waar ik in werd gezet maakte snelheid en toen vloog ik als een vogel door de lucht. Wat een herrie en een zweverig gevoel maakte zich van mij meester. Het leek eindeloos te duren tot ik ineens een geluid hoorde wat ik nog nooit had gehoord. Slippend en piepend kwam ik tot stilstand. Hellup, wat gebeurd er nu? Ineens zag ik vreemde mensen die mijn hok pakten en me weg droegen. Het rook anders dan ik gewend was. De geur van mijn oude huis leek het totaal niet op. Met mijn neus in de lucht probeerde ik iets van mijn omgeving waar te nemen. En ja hoor daar zag ik ook de twee mannen weer die ik eerder had gezien. Wat een toestand, ik wachten en wachte, en hoorde allerlei stemmen. Nog steeds mocht ik geen gebruik maken van mjn pootjes en werd versjouwd naar ….. in gedachten zag ik mijn cel in Spanje voor me. Maar de geur was anders, ik rook geen vuil en hoorde geen geblaf. Waar ben ik? schoot het door me heen. Waar ga ik heen? Ik hoorde Faro, Amsterdam en naar huis gaan. Wat is huis? Heb geen idee. Mijn hart ging tekeer en was nog steeds bang dat ik wakker zou worden en de droom die ik aan het dromen was  voorbij zou zijn. Vanuit het hok zag ik mensen, heel veel mensen. Waar ga ik toch heen wat gaat er gebeuren?
 
Ineens zie  ik een reusachtig grote hond door mijn trailies naar binnen gluren. Hellup wat is dit wat wil hij? Ik ken hem niet, ook nooit gezien. Zachtjes wordt er tegen me gepraat, opnieuw hoor ik Plato... zou ik dat toch zijn? Of vergissen ze zich? Ik kwispel en kwispel en ja hoor, mijn hok gaat open en ik zie een van de mannen bij de kooi staan. Ook de grote hond is er weer. Er is ook een vrouw en nog een vrouw, en allemaal praten ze lief tegen me. Ik hoor iemand zeggen: "We gaan naar huis en je mag mee". Mee? Waarheen mee? Ga ik van de ene cel naar de andere? Het zal toch niet?! Vrolijk loop ik mee met de mensen. Ik wordt in een auto gezet in een eigen soort hok, met een zacht heerlijk ruikend bed erin. Ik ben best wel moe en besluit lekker te gaan liggen en uit te rusten, want je weet maar nooit hoe dit verder gaat. Oja de grote hond zit ook in de auto, ik ruik hem. Zachtjes zoeft de auto voort,  mijn oogjes zijn zwaar en ik slaap.
 
Opeens komt de auto tot stilstand, Plato we zijn thuis. Thuis wat is thuis? Voorzichtig loop ik voor de mensen uit door de open deur naar binnen. Mijn staart hangt naar beneden en ik kan niet geloven wat ik zie. Er zijn geen tralies, het is lekker warm en ik hoor muziek. De grote hond mag ook mee naar binnen en hij stuift me voorbij. Hij is zo groot, niet te geloven. Zou ik ook zo groot worden?  Ik kan het niet geloven, ik zie allemaal heerlijke bedden waar je lekker op kan rusten. Ik heb een eigen bed wordt er tegen me gezegd. Ja dat is allemaal wel leuk, maar ik heb eigenlijk vreselijke honger en ik ruik dat er hier wel wat te halen valt. Gelukkig krijg ik iets, snel eet  ik het op, want voor je het weet is het weg. Maar nee dat gebeurd hier niet. Onwennig kijk ik om me heen. De grote hond noemen ze Igor, het zal wel... maar hij is wel erg aanwezig. Hij houd me in de gaten dus ik stel me maar afwachtend op. Oei oei  ik ga een stukje lopen, kan het niet geloven. Het ruikt heerlijk buiten allemaal verse geursporen. Met mijn neus op de grond loop ik samen met de grote hond door de donkere nacht. Na een poosje kom ik weer op de plek waar ik iets eerder ook was. Mijn eigen bed staat er nog. Zachtjes wordt ik in mijn bed gestopt, slaap lekker Plato, tot morgen. Ik ben best wel moe en leg me neer op het zachte bed. Al snel val ik in slaap...
.
Voor ik er erg in heb wordt ik gewekt. "Hola Plato, buenos días". De grote hond van gisteren is er ook. We gaan wandelen. Wandelen? Wat is dat nou weer? De deur gaat open en ik ben buiten. Geen tralies, geen blaffende honden, en voor ik het weet sta ik in een groen veld vol met de heerlijkste geuren.  Dit is zooo spannend. Ja nu weet ik het zeker, ik ben THUIS en wakker geworden in mijn forever home!  En vanaf vandaag begint een heel nieuw hoofdstuk! Mijn nieuwe leven!!
 
 

Laatst vernieuwd: Nov 15 2015 om 1:52 PM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: