Verslag aankomst Isis en Guille 11-09-2014

Geplaatst door Anja (webmaster) op Sep 19 2014
Nieuws >>
 
 
 
 
Donderdag 11 september zijn Isis en Guille aangekomen op Schiphol. Onze Janus is naar Sevilla gevlogen om ze op te halen en ze te begeleiden op hun reis naar Nederland. Weer heel erg bedankt Janus! 
 
Wat een schatjes, en wat hartverwarmend weer om te zien hoe welkom ze zijn. Isis heeft haar gouden mandje gevonden en ging met haar blije familie mee naar huis. Guille werd opgevangen in één van onze pleeggezinnen. We hoopten natuurlijk dat deze lieve jongen ook snel zijn definitieve thuis zou vinden. Daar hoefde hij gelukkig niet lang op te wachten. Na 6 dagen kon ook Guille naar zijn warme mandje in zijn forever home. Wat geweldig! We wensen Isis en Guille en hun familie veel geluk en plezier met elkaar.
 
Hieronder het filmpje van het vertrek van Sevilla en de aankomst op Schiphol. Het vrouwtje van Isis heeft een verslag van de aankomst geschreven. Dat leest u onder het filmpje. Dankjewel Maroeka voor je mooie en ontroerende verhaal.
 
 
 
 
 
Verslag van Maroeka, het vrouwtje van Isis - Lola 
 
Daar zitten we dan, met, “de kers op onze taart,” rustig slapend naast ons. De roedel is compleet, nouja, wie weet nog niet helemaal ;-) maar laten we niet op de zaken vooruit lopen.
 
We hadden een paar weken geleden een mailtje gestuurd naar de stichting. Er was al een adoptieaanvraag in Spanje en of ze voor het geval de aanvraag van Isis om een of andere redden niet door zou gaan contact met ons wilden opnemen.
 
En zo gebeurde het… Wat een mazzel voor ons, de adoptie aanvraag voor Isis was afgewezen. Of wij nog belangstelling hadden… Zeer zeker!! Wij waren bij het huisbezoek van Liz en Joyce erg onder de indruk van Dado en toen we hoorden dat onze aanvraag was goedgekeurd wilden we Isis natuurlijk zo snel mogelijk naar Nederland halen. Wat geweldig hoe door iedereen van de stichting werd meegedacht en geholpen om dit zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen, en met wat voor een resultaat!
 
Janus kon al heel snel Sevilla reizen om Isis op te halen, samen met Guille, die in Nederland in een pleeggezin zou worden geplaatst. Donderdag 11 September om 18.35 mochten we Isis (vanaf nu Lola) ophalen van Schiphol. Ondanks dat we niet lang hebben hoeven wachten, liep bij ons thuis de spanning aardig op. Hoe zou ze zijn????
 
We arriveerden met zijn vieren op Schiphol, waar Liz en Joyce al op ons stonden te wachten. Het vliegtuig was net geland en Janus was al gespot. Wat duurt het dan nog enorm lang voordat alle bagage is uitgeladen en Janus ons met twee enorme benches op de trolley een paar eerst blikken gunde door het raam. Wat een dotje!! Na het eerste onthaal en kennismaking met Janus haastten we ons naar een rustig hoekje waar we de hondjes uit hun bench konden halen en begroeten. EINDELIJK!!
 
Liefde op het eerste gezicht, daaraan was geen twijfel mogelijk. Lola was direct ontzettend vriendelijk en aanhankelijk. Echt verlegen is ze nauwelijks geweest. Al gauw kregen we heel veel hondekusjes, werd er gekwispeld en even laten lag ze vol overgave op haar rug. Even later liep onze dochter met haar aan het riempje en volgde Lola haar bijzonder alert, kwispelend en wel. Wat was het mooi en ontroerend om dat te zien! We hebben ook kennis gemaakt met Guille, ook een ontzettend lief en mooi mannetje. Heerlijk om te knuffelen en fijn om te zien dat hij nu ook hier is.
 
Na dat we de papieren hadden ondertekend en alle nodige zaken hadden uitgewisseld was het tijd dat we naar ons huis gingen. Nog even een plasje op het veldje bij de luchthaven, afscheid genomen van Janus, Liz, Joyce en natuurlijk die lieve Guille mocht Lola met ons mee in de auto. Ze bedacht zich geen twee keer en sprong er zo in om zich vervolgens direct tussen de kinderen in op de achterbank te vleien en onderweg in diepe slaap te vallen.
 
Thuis aangekomen was het al laat en nadat Lola even een kleine inspectieronde had gedaan kreeg ze een bakje eten dat haastig werd weggeschrokt. Daarna een lekker botje dat ze zonder morren in de grote bench die al voor haar klaar stond opkauwde. We mochten zelfs het deurtje even dichtdoen! Toen de kinderen echt naar bed moesten werd ze even wat onrustig. Ik ben een ommetje gaan maken en pas toen merkte ik dat ze wat onwennig was. Het was ook al donker en honden zien niet zo heel goed in het donker. Als je dan nog zo jong bent en zomaar op een dag in een compleet andere wereld terecht komt, waar alles onbekend ruikt en klinkt en je ook nog eens je eerste buurtverkenning in het donker meemaakt is dat best heel spannend! Na nog even knuffelen en nog een klein wandelingetje voor het geval ze nog iets moest wilden wij wel naar bed. Dat was natuurlijk gek… Ze was nog niet boven geweest bij ons en we dachten dat ze het prettiger zou vinden bij ons in de slaapkamer in plaats van alleen beneden in de bench. Ze liep zenuwachtig piepend rond in de slaapkamer en ik probeerde haar te lokken om op haar kussen te gaan liggen. Wat was er dan? Nou… twee dikke drollen die haar dwars zaten, zo op de slaapkamervloer hahaha.
Toch nog maar een keer naar buiten gegaan. Hopelijk begrijpt ze dat we toch liever zien dat ze die drol de volgende keer daar deponeert. Eenmaal weer terug hadden we allebei het idee dat de bench misschien toch herkenbaarder zou zijn voor haar, dus dan  maar proberen haar daar te laten slapen. Piepen natuurlijk en een jank concert volgde. Moeilijk was het daar niet op te reageren, maar ik moest wel even wachten tot het even stil zou zijn om haar dan even gerust te gaan stellen. En toen, na een minuut of vijf was het stil…… En het bleef stil……………….Ik kreeg even een Déjà vu, van de babytijd van onze kinderen, waar je als het heel stil was de neiging om steeds te kijken of ze nog wel ademden moest onderdrukken….. Nog even afwachten dan… ….. En toen….. toen ging de wekker!! Snel naar beneden waar ons meisje nog heerlijk in dromenland lag. Hoe knap en wat geweldig had ze dat gedaan!
 
Vandaag mocht ze naast haar wandelingen mee de kinderen uit school halen en even naar de autowasstraat. Ze past zich prima aan. Wie had gedacht dat ze het zo goed zou doen!
 
We zijn er natuurlijk nog lang niet. Er valt nog heel veel te leren. Maar duidelijk is dat Lola een slim hondje is. Ze leert behoorlijk snel. We hebben vandaag ook al wat van haar pittige karakter kunnen waarnemen. Ze is al een beetje waaks, wil graag blaffend indruk maken op andere honden en heeft nog best wat dominante trekjes, dus we moeten zorgen dat we ons niet teveel laten inpalmen door haar puppie charmes. Genoeg uitdaging dus!! 

Hartelijke groeten,
Maroeka en Dennis Deekman
 

Laatst vernieuwd: Sep 22 2014 om 2:33 PM

Terug

© galgosupportholland | Disclaimer | Website door: Voordeelwebsite.nl

  • Zoeken: